آنچه تا به حال گفته شد درد دل نبود غمی بود بسیار بزرگ آنان که حرفی برای گفتن دارند تریبونی برای ارائه آن پیدا نمی کنند و آنان که کلامشان جز نقد بی عوض نیست اطرافشان پر است از گوش های شنوا. کارشان اگر نقصی دارد مسئولش کس دیگری است و در این میان بدا به حال سینمای درمانده.

چرا هیچ کس به کار خودش گمان نمی برد؟چرا  دل هیچ فیلمسازی برای سینما به درد نمی آید؟ وچرا من برنمی خیزم؟...

این اولین گام برای برخواستن است.یادم هست در اولین پست های همین وبلاگ کتابی برایتان معرفی کردم .بی نظیر بود .برای برخواستن باید چشم باز کرد.با آن کتاب من حرفهایی برای زدن پیدا کردم و بزرگ شدم.

اما سینمای ما منتظر کیست نمی دانم.از کدام گوشه و کنار قرار است نظری به این ابر قدرت گردد بی خبرم.دولت قرار است تسهیلات بیشتر دهد!تهیه کنندگان باید قول بدهند کمتر هزینه ها را هدر دهند!مدیران باید اعتراف کنند!یا ما باید دست بکار شویم؟

سینما ساده ترین و قوی ترین راه میانبری است برای القای فرهنگ و ضدفرهنگ و مملکت پیشرفته آنست که این را درک کند.چنان درکی که سیصد در سطح جهان طنز بی مایه ای بیش نباشد.اما متاسفانه همه می دانیم که باید سیصد را باور کرد حتی اگر دروغ باشد٬چون امروز دروغ و راست را فیلمنامه نویسان و کارگردانان و سینماگران تعیین می کنند و خوشا به حال فرهنگی که مدیری قدر دارد که منتظر هیچ فردایی نیست و در آرمانشهر ایران هم زندگی نمی کند٬ولی می داند که اگر برخیزد همه برمی خیزند.... 

سید ضیاء هاشمی مدیر پخش و بازرگانی بنیاد:

مرحله اول بحث مطرح بودن خود فیلم است.ما فیلمی را در مرحله اول انتخاب می کنیم که در جهان با اقبال عمومی مواجه شده و مطرح باشد.فیلم را مورد بازبینی اولیه قرار می دهیم تا به لحاظ فرهنگی مشکلی نداشته باشد.اگر فیلم انتخاب شددر شورایی که در مدیریت پخش تشکیل می شود و شامل چند فیلمنامه نویس و دوستانی می باشد که همراه با علائق سینمایی شان نگاهی همسو با مبانی نظام دارند مورد بررسی قرار می گیرد. بنابر این پس از انتخاب اولیه توسط این شورا و پس از تایید در آنجا فیلم در مرحله خرید قرار می گیرد .سپس این فیلم خریداری می شود و می آید اینجا کارهای اولیه اش صورت می گیرد وصداگذاری می شود.

بعد آنرا به شورای اصلی می فرستیم که در وزارت ارشاد است.شورای بازبینی داریم که به پیشنهاد معاونت سینمایی و موافقت وزیر برایشان حکم صادر شده و هر دو سال یکبار هم تمدید میشود.

و این شورا یک شورای قدرتمند و در مسائل فرهنگی خبره این کار هستند.پس از این که از وزارت ارشاد مجوز گرفته شد تمام اتفاقات مربوط به کارهای سینمایی در این مورد نیز انجام می شود.

ایرج تقی پور-تهیه کننده-:

هیچ امیدی به بنیاد سینمایی فارابی نیست.چون وقتی پول نباشد کاری از دست افراد بر نمی آید.

علیرضا رضاداد-مدیر عامل بنیاد سینمایی فارابی-:

تعبیر من این است که در حال حاضر سینما قدرت ریسک لازم را ندارد.ممکن است توانایی لازم را هم داشته باشد.اما نگران بازگشت سرمایه است و چون این نگرانی را دارد تلاش نمی کند تمام سرمایه اش را اگر دارد از همه جا بردارد و در سینما هزینه کند.

افخمی.بهروز.به نقل از نشریه اعتماد.۱۴/۵/۸۲

مسائل سینمای ایران نه تنها فقط در حیطه مجلس تعیین تکلیف نمی شود بلکه حتی دولت و وزارت ارشاد هم نمی توانند به درستی تکلیفش را روشن کنند. یعنی اختیار سینما از سالها پیش از دست وزارت ارشاد هم در امده بوده است.از کسانی که در مسئولیت رسمی هستند تقریبا هیچ کاری بر نمیایدو کسانی که هیچ مسئولیتی ندارند هر کاری که دلشان می خواهد می کنند...اراده ای وجود دارد برای اینکه سینمای ایران در حالت نزدیک به نابودی باقی بماند...

 شایانفر.محسن.تهیه کننده

به عقیده من در نهایت فیلم ها خالی از محتوا خواهند شد و بیشتر به سمت گیشه روی میاورند...

هاشمی.سید ضیا.مدیر پخش و بازر ک گانی بنیاد سینمایی فارابی

...ما سینمایمان را بدون رقیب رها کردیم.این بی رقیب گذاشتن یک پارامتر برای عرضه فیلم های خارجی به داخل کشور می شود...

استفان کاوی:

                     " آنچه بیشتر از همه ما را می آزارد نه اشتباهات دیگران یا خودمان بلکه واکنش ما نسبت به آن اشتباهات است.

                      دویدن از پی مار سمی که مارا گزیده است فقط موجب میشود که زهر در همه جسممان جریان یابد. بسیار بهتر

                      است که بی درنگ دست به عمل بزنیم تا زهر را بیرون بکشیم و"بخشی از راه حل باشیم نه بخشی از مشکل..."

بنیاد سینمایی در باغ فردوس یکی از منطقه های خوش آب و هوای تهران است.ساختمانش غرق در سکوتی دل انگیز و جذاب و کارمندان همه در اتاقهایشان بی صدا سخت مشغول فعالیتند!!!...

سراغ آقای محسنیان مسئول امور بین الملل را گرفتیم رفته بودند جشنواره کن.پرسیدیم کس دیگری میتواند از فعالیت های بنیاد برایمان بگوید.گفتند :خیر-مسئولش نیست-(عجب سازمان آرام و بی صدایی!!!...)اگر هم باشد شما باید از دانشگاه نامه بیاورید.

نمی دانم چرا بچه های کلاس از رادیو فردا و بی بی سی و ...گزارش تهیه کردند اما بدون معرفی نامه. نمی  دانم چرا یک شهروند علاقه مند یا یک دلسوز عرصه سینما و یا یک محقق فرهنگی اجازه ندارد اطلاعات ساده ای در مورد وضعیت سینمای کشورش در سطح بین الملل بگیرد؟ به ذهنم رسید سری به سایت بنیاد بزنم اما باز انگار همه  رفته بودند کن و مطلب سایت را هم با خود برده بودند.

دوست عزیزی که درد و دل مرا می خوانی کاش از هر مرام و مسلک و قشری که هستی از نیروی ابر قدرت عرصه فرهنگ یعنی سینما با خبر باشی.من هم خیلی وقت نیست خبردار شدم.اوایل همین ترم بود که استاد ارجمند آقای حجت الاسلامی گفتند کتاب ژئوپلتیک را بخوانید.خواستم بگویم اگر علاقه مندید اما دلم نمی آید ما به عنوان یک دانشجوی مدیریت فرهنگی هنری به عنوان یک جوان ایرانی به عنوان یک انسان باید بدانیم آمریکا چرا آمریکا شد؟

وقتی خواندید جای نقد بنشینید و منصفانه دست به کار شوید و البته باید به برخی بزرگان با کمال احترام بگویم منصفانه بیکار شوید و بپردازید به تخصص خودتان."من معتقدم سینما میتواند مملکتی را از اوج به قعر و از قعر به اوج ببرد"و این جمله پس از مطالعه همان کتاب در جریان خبرنگاران آمریکایی و کشف آفریقا و ارسال گزارش از آنجا به ذهنم رسید.

در ادامه برایتان از روند فعالیت بنیاد از دیدگاه اساتید مختلف و سینماداران و مدیران این عرصه خواهم گفت...

...من عشقنی   عشقته

ومن عشقته   قتلته

ومن قتلته   فعلی دیته

فانا   دیته....

حدیث قدسی